کامران رحیمی در گفتگو با تسنیم:
«پناه به دریا» داستان تنهایی دردناک یک پیرمرد ناخدا است

آخرین اخبار

<span class='entry-second_title' span style='color:#444;font-size:14px;'>کامران رحیمی در گفتگو با تسنیم:</span><br/>«پناه به دریا» داستان تنهایی دردناک یک پیرمرد ناخدا است
اخبار اخبار انجمن سی و نهمین جشنواره فیلم کوتاه تهران
۲۰ مهر ۱۴۰۱

کامران رحیمی کارگردان مستند “پناه به دریا” معتقد است پرداخت پررنگ‌تر به سوژه‌های اجتماعی در سینمای مستند طی سال‌های اخیر، به این گونه سینمایی آسیب زده است.

به گزارش ستاد خبری سی‌ونهمین جشنواره فیلم کوتاه تهران به نقل از تسنیم، کمتر از 10 روز به برگزاری سی‌ونهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران به دبیری مهدی آذرپندار باقی مانده است. جشنواره‌ای که از 27 مهر تا 2 آبان 1401 (19 تا 24 اکتبر 2022) در پردیس سینمایی ملت برگزار می‌شود.

یکی از بخش‌های حاضر در جشنواره مستند است که مستند کوتاه «پناه به دریا» به کارگردانی کامران رحیمی در آن حضور دارد.

این مستندساز درباره فضای این اثر و فرآیند تولید آن بیان کرد: این فیلم زمستان سال گذشته در یکی از روستاهای بوشهر به نام کبکان ساخته شد. من به عنوان کسی که علاقه‌مند به سینما و فیلم‌سازی هستم، به سوژه‌هایی که در آن‌ها یک پیرمرد حضور دارد، علاقه دارم و در عمده عکس‌ها و فیلم‌هایم به دنبال سوژه‌هایی از این گروه سنی می‌گردم.

وی درباره شکل‌گیری ایده این اثر مستند توضیح داد: یکی از دوستانم به من سوژه این مستند را معرفی کرد و گفت یک پیرمرد، یکی از اعضای خانواده‌شان را در روستای کبکان از دست داده است. من یک هفته با این پیرمرد زندگی کردم و به این فکر می‌کردم که چطور می‌تواند این اثر مثل سایر مستندها نباشد. دیدم که پیرمرد بسیار تنهاست، درحالی که او در جوانی‌اش برای خود جایگاهی داشته، به اکثر کشورها سفر کرده و ناخدای لنج بوده است و حالا دچار افسردگی شدید است.

رحیمی ادامه داد: ساخت این فیلم و کار کردن روی این سوژه به نوعی حرکت روی لبه تیغ بود، زیرا مستند در حالت عادی هم مخاطبان خاصی دارد و حالا اگر بخواهیم از قصه‌گویی تعمداً فاصله بگیریم، یک مرز دشوار دارد. از این نظر که این مستند 23 دقیقه دارد اما شاید از دقیقه دهم آن باشد که مخاطب را با خود همراه می‌کند.

وی در پاسخ به این که آیا «ژانر» در مستند نیز قابل اجراست یا نه، گفت: به نظرم مستند هم ژانرپذیر است. اساساً وقتی با تصویر سر و کار دارید، ‌می‌توانید ژانر را هم اعمال کنید و تنوع ژانری باید در هم فیلم‌های کوتاه داستانی هم انیمیشن و تجربی و مستند وجود داشته باشد، اما با توجه به فیلم‌های مستند خود مخاطبانی خاص دارند، معمولاً در این گونه سینمایی فیلمسازان روی سوژه‌هایی دست می‌گذارند که مخاطبان عام را هم دربربگیرد مثل جرم و جنایت و غالباً سوژه‌های اجتماعی که مخاطبان عامه نیز به آن‌ها اقبال می‌کنند، اما این گرایش به سوژه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر باعث تکرار در سینمای مستند شده و گاهی نیز به این آثار ضربه زده است.

این فیلمساز در پابان درباره جایگاه جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران گفت: راستش در ابتدا فکر نمی‌کردم مستند «پناه به دریا» به جشنواره فیلم کوتاه تهران راه یابد. زیرا این جشنواره مورد تایید آکادمی اسکار است و رقابت و سطح برگزاری آن بسیار بالاست و نمی‌توان از کسی پرسید که نظرش نسبت به این رویداد چیست و او نظر میانه‌ای درباره جشنواره تهران داشته باشد. قطعاً این رویداد در سینما بهترین است و من امیدوار و خوشحال شدم که هیئت انتخاب برداشت‌های مرا درباره اثر درک کرده بودند، زیرا در اکران‌های خصوصی فیلمم نظرات متفاوتی را درباره آن دریافت می‌کردم.

رحیمی در پایان با بیان یک پیشنهاد عنوان کرد: امیدوارم جشنواره فیلم کوتاه تهران در سال‌ها و دوره‌های بعدی برگزاری خود در عناوین بیشتری از پشت صحنه برای منتخب‌ها جوایزی را درنظر بگیرد.

براساس این گزارش، سایر عوامل تولید مستند “پناه به دریا” عبارتند از: تهیه‌کننده: محمدرضا وجدی، مدیر فیلم‌برداری: علیرضا صداقت، صدابردار: هادی بریدانی، تدوین: فرشته کرمی‌نژاد و تدارکات: علی اصغر رحیمی.

نظرات کاربران

*
*
*