کارگردان فیلم کوتاه «هاجرو»: فیلم‌‌ کوتاه در جشنواره‌های فیلم فجر جایگاه حقیقی خود را پیدا نکرده است

کارگردان فیلم کوتاه «هاجرو»: فیلم‌‌ کوتاه در جشنواره‌های فیلم فجر جایگاه حقیقی خود را پیدا نکرده است
اخبار اخبار انجمن
۱۷ بهمن ۱۴۰۰

 

افشین اخلاقی عدم اکران فیلم‌‌های کوتاه در سینماهای مردمی را از مهم‌ترین کاستی‌های این دوره از جشنواره فجر برشمرد و دغدغه فیلم‌سازی خود در اکثر فیلم‌هایش را پرداختن به مشکلات زنان در کشورهای جهان سوم عنوان کرد.

 

به‌گزارش روابط‌عمومی انجمن سینمای جوانان ایران به‌نقل از تسنیم، فیلم کوتاه «هاجرو» به‌کارگردانی افشین اخلاقی یکی از ده فیلم کوتاه حاضر در بخش کوتاه چهلمین جشنواره فجر، راوی داستان دختری أفغانستانی است که از همه حقوق اولیه زنان منع شده؛ در اتاقش حصر شده و گلدوزی می‌کند تا روزی پسرجوانی به نام اسلم به طور اتفاقی به خانه آن‌ها می‌آید و…

افشین اخلاقی، کارگردان و بازیگر سینما و تأتر، اولین تجربه بازیگری خود را در سینما در فیلم «خشکسالی و دروغ» به‌کارگردانی پدرام علیزاده تجربه کرد. او در تأتر کارگردانی نمایش‌هایی همچون «سرهنگ و پرندگان»، «من آنجا نیستم» با بازی فرزاد حسنی و «آناکارنینا» با بازی آزاده صمدی و در عرصه فیلم کوتاه علاوه‌بر «هاجرو» ساخت فیلم‌های «پری»، «به چشم خواهری»، «طعم سلفی»، «سالمون» و «پیربانو» را در کارنامه خود دارد.

 

به بهانه حضور «هاجرو» در فجر چهلم با این کارگردان به گفت‌و‌گو نشستیم.

افشین اخلاقی با عنوان کردن این امر که جشنواره فیلم فجر، سرتیتر جشنواره‌های داخل ایران است درباره وجود بخش فیلم کوتاه در این جشنواره چنین گفت: «جشنواره فجر فرصتی‌ست برای دیده شدن برای فیلم‌سازان عرصه کوتاه و محفلی‌ست که دریچه‌های جدیدی را در مسیر فیلم‌سازی برای صاحبان اثر ایجاد می‌کند و شاید بهتر است بگوییم پله‌ای‌ست برای ورود به سینمای بدنه؛ اما با این روند برخورد با فیلم‌سازان عرصه کوتاه، ما نمی‌توانیم از این جشنواره توقع آن‌چنانی برای اولویت قرار دادن و مهم دانستن این حوزه داشته باشیم . به‌عنوان مثال فیلم‌های کوتاه تنها یک اکران آن هم در خانه جشنواره دارند و برای مردم درسرتاسر ایران همچون فیلم‌های بلند اکرانی ندارند و حتی از دو باکس اکران در خانه هنرمندان و سینما فرهنگ در تهران هم برای این عرصه دریغ شده است. به‌عنوان مثال انجمن سینمای جوانان ایران می توانست با دبیرخانه جشنواره هماهنگ کند و پس از آن به تمامی دفاترش در سرتاسر کشور ابلاغ کند که فیلم‌های کوتاه حاضر در جشنواره فیلم فجر را برای مردم ایران در اقصی نقاط ایران نمایش دهد و متأسفانه ما شاهد گامی از طریق این ارگان هم نبودیم.»

 

وی سپس به مقایسه جشنواره‌های داخلی و خارجی پرداخت و افزود: «آن چه که مشهود است این است که برگزارکنندگان جشنواره‌های بین‌المللی خارج از کشور برای فیلم کوتاه ارزش و هویت قائل می‌شوند و به فیلم کوتاه از منظر خودش می‌نگرند، در چیدمان تمامی عناصر از هیأت داوران و انتخاب گرفته تا …؛ به‌عبارتی نگاهی تخصصی به این عرصه دارند چرا که برای خودشان از این اتفاق خروجی می‌گیرند و فیلم‌ساز را از همه نظر پشتیبانی می‌کنند. بکر بودن و موجز بودن فیلم کوتاه برای آن‌ها در ایجاد تفکری جدید درسینما بسیار حائز اهمیت است اما در ایران زیاد به‌صورت تخصصی به این خانواده نمی‌اندیشند.»

 

کارگردان «هاجرو» در ادامه درباره روند ساخت این فیلم کوتاه چنین بیان کرد: «ایده هاجرو برآمده از مجموعه داستان «فصل پنجم» نوشته خالد نویسا است که توسط امیرمسعود سهیلی اقتباس شده و من پس از شنیدن قصه «هاجرو» توسط نویسنده، بسیار جذب موقعیت شخصیت هاجرو و به‌شدت علاقه‌مند به ساخت این اثر شدم زیرا دغدغه فیلم‌سازی من در اکثر فیلم‌هایم پرداختن به مشکلات زنان در کشورهای جهان سوم است.»

 

وی در پاسخ به این پرسش که اکران فیلم‌های کوتاه را چطور ارزیابی می‌کند گفت: «پیشنهاد من این است که اگر ما بخواهیم فیلم کوتاه را اکران کنیم و به جامعه یک قالب ایده‌های نوین را تزریق کنیم، در ابتدا نیاز داریم تبلیغات تلویزیونی را همچون فیلم بلند اما به‌صورت رایگان در اختیار داشته باشیم و برای صدا و سیما این تفکر را جا بیندازیم که آینده سینما به همین فیلم‌سازان گره خورده است تا بتوانیم توجه والایی در روند دیده شدن پکیج این فیلم‌ها و گسترش آن‌ها از طریق این سازمان دریافت کنیم. همچنین اگربرنامه‌های نقد فیلم کوتاه از طرف این سازمان به هنگام اکران پخش شود، می‌توان به آینده این اکران‌ها امید داشت وگرنه در صورت حمایت نکردن تبلیغاتی و رسانه‌ای، همین روند مهجور برای جامعه فیلم کوتاه باقی خواهد ماند.»

 

افشین اخلاقی صحبت‌هایش را با پرداختن به نقش حمایتی نهادهای مختلف از فیلم کوتاه، چنین به‌پایان رساند: «به‌نظرم انجمن سینمای جوانان می‌تواند به‌عنوان نهادی تأثیرگذار در فیلم کوتاه، حمایت واقعی از جامعه فیلم‌سازان کوتاه را به شکلی حرفه‌ای و با کرامت پیش ببرد. به‌عنوان مثال مقدار سرمایه‌گذاری در فیلم‌های کوتاه باید افزایش یابد؛ زیرا با توجه به اوضاع اقتصادی حاکم بر کشور این رقم‌های حمایت به‌هیچ عنوان قابل پوشش هزینه ساخت فیلم نیست و با وجود همین حمایت اندک در پرداخت اقساط، نهایت اجحاف در حق فیلم‌سازان شکل می‌گیرد. این سازمان  با تلاش‌های بی‌وقفه می‌تواند در ابتدا اهمیت جایگاه فیلم کوتاه را برای سازمان سینمایی ارتقا دهد و سپس می‌تواند با این نگرش، به‌موقع نسبت به مطالبه‌های مالی‌اش از این سازمان اقدامات لازم را انجام دهد که فیلم‌ساز یک سال چشم انتظار تسویه حساب نماند.»

نظرات کاربران

*
*
*