وجوه اشتراک فیلم­‌های بلند و کوتاه در بکارگیری عمده­‌ترین شیوه‌­های علم بیان

وجوه اشتراک فیلم­‌های بلند و کوتاه در بکارگیری عمده­‌ترین شیوه‌­های علم بیان
مقالات همایش فیلم کوتاه
۱۶ آبان ۱۴۰۰

 

 

احمد خوش نیت[1]

ahmad_3163@yahoo.com

 

 

 

چکیده

سینما، هنری پیچیده است. چراکه می­توان آن را تقریبا تلفیقی از تمامی هنرهای قبل از خودش به اضافه­ی موارد تکنیکی و مهارتی­ بسیار دانست. از اواسط دهه­ی 1920، سینما به عنوان هنری بدیع در کنار ادبیات، نقاشی، تئاتر و موسیقی مورد توجه چشمگیر منتقدان هنری قرار گرفت. در این میان فیلم کوتاه به عنوان اقدامی اساسی در شکل­گیری سینما از جایگاه والایی برخوردار است. فیلم­ها، طی تاریخ تحولشان به تدریج پیچیده­تر شدند. به صورتی که از نظر تنوع در «علم بیان» وسعت بیشتری یافتند. «علم بیان» در ادبیات، ایراد معنای واحد به طرق مختلف است، مشروط بر اینکه اختلاف آن طرق مبتنی بر تخییل باشد، یعنی لغات و عبارات به لحاظ خیال­انگیزی متفاوت از یکدیگر باشند. این مقاله تلاش می­کند با سیری در تحقیقات و آموزه­های مرتبط با شیوه‎های بیان مشترک بین سینما و ادبیات که توسط اساتید و پژوهشگران ایرانی در رشته­ی ادبیات، سینما و تصویر متحرک (انیمیشن) انجام گرفته­، وجوه اشتراکی در بکارگیری این شیوه­های بیان میان بعضی از فیلم­های بلند زنده و فیلم­های کوتاه تصویر متحرک یکی از فیلمسازان معروف کشور چک (یان شوانکمایر) بیابد و بر این اساس وجود رابطه­ای نَسَبی و خویشاوندی میان فیلم­های بلند و کوتاه را به اثبات برساند.

 

کلمات کلیدی: علم بیان، فیلم بلند، فیلم کوتاه، یان شوانکمایر، تصویر متحرک

[1]  دانشجوی کارشناسی ارشد رشته­ی تصویر متحرک، دانشگاه هنر، دانشکده سینما و تأتر.

 

 

متن کامل مقاله

نظرات کاربران

*
*
*